Maria-sama ga Miteru ~Haru~

Gdy fani Mari-samy skończyli już oglądać ostatni odcinek swojej ukochanej produkcji, pewnie nawet do głowy im nie przyszło, że tak szybko doczekają się kolejnego sezonu swojej ulubionej produkcji, a tu proszę. Minął jakiś czas i przyszła wiosna radosna…

Maria-sama ga Miteru ~Haru~ jest produkcją zdecydowanie udaną. Wprawdzie jeśli komuś pierwszy sezon do gustu nie przypadł, to drugi tego pewnie nie zmień, ale za to osoby, które oglądały poprzednie odcinki z przyjemnością, nie będą mieć teraz żadnych powodów do narzekań.

Fabułę sezonu „wiosennego” można z grubsza podzielić na dwie zazębiające się połowy. Połowa pierwsza skupia się na kończącym się, pierwszym roku nauki Yumi. Czas przygotować przyjęcie pożegnalne dla klas 3, a tym samym pożegnać także 3 dotychczasowe róże. Ta połowa obfituje w dość liczne scenki wspominkowe, nauki na przyszłość dla tych którzy zostają oraz pewne nieliczne niesnaski. Choć nie zabraknie też pewnej sensacji… Natomiast jeśli chodzi o połowę drugą to skupia się ona przede wszystkim na dwóch nowych postaciach, które zdążą w fabule sporo namieszać, i ożywić nieco atmosferę serialu. Postaciami tymi są: Noriko i Touko. O tej pierwszej wspomnę tylko, że wpłynie ona na Shimako, (o której notabene dowiemy się paru ciekawych rzeczy), natomiast o Touko warto wspomnieć, że jest ona krewną Sachiko. I nie wacha się tego wykorzystywać… Poza tym będziemy świadkami kilku spięć pomiędzy różami i ich pąkami, a także poznamy historię pewnego bardzo starego konfliktu. W tle tego wszystkiego to co zwykle. Podsumowując, mogę spokojnie stwierdzić, że twórcom udało się zachować niezwykły klimat sezonu pierwszego, co oczywiście poczytuję im za ogromną zaletę.

Jeśli chodzi o kwestie techniczne to zmiany są czysto kosmetyczne. Zmieniły się tylko opening i ending, którym dodano nową ścieżką muzyczną. Poza tym grafika, a także pozostałe melodie żadnej rewolucji się nie doczekały. Ta sama dość prosta kreska, i te same spokojne i nastrojowe melodie, świetnie współtworzą znany już nierzeczywisty i bajkowy klimat. Jedyną zmianą jaką zauważyłem, był nieco odmieniony wygląd niegdysiejszej róży Gigantey.

Podsumowanie będzie krótkie. Jeśli podobał ci się sezon pierwszy, ten możesz oglądać w ciemno. Tym razem może się przydać w zasięgu ręki jakaś chusteczka, bo poziom dramatyzmu uległ tu niejakiemu wzrostowi. Ocena będzie taka jak w przypadku sezonu pierwszego. Mocna, i w pełni zasłużona 8.

Dodał: Diablo | Skomentuj [0] | Czytań: 1064